Κάτι μεταξύ εξυπνάδας και βλακείας

 

Επειδή   η   σωτήρια   της  ψυχής    είναι  πολύ  μεγάλο  πράγμα , {όπως   λέει   και  το  τραγούδι}και   δεν   γουστάρω   κάποιες  αξίες  που   πιστεύω΄  να   αλλοιωθούν      σαν   ληγμένη  κονσέρβα,  πολεμάω   σ  ένα   πόλεμο    άνισο   μεταξύ     εμού   και    του   φτιαχτού   εξαθλιωμένου   συστήματος,  που   θέλει  τους    βαβουτσικαριους   {καλικάντζαρους}  του   να   είναι  καθώς    πρέπει   μαλάκες…

Γιατί   αυτοί    οι   άθλιοι    ανθρωπάκοι   που   πίσω   από    μια   γραβάτα,   και   ένα   κοινωνικό    status,  μπορούν   και   περνούν   αποφάσεις   που   εμείς   είμαστε    αναγκασμένοι    να   τις   τηρούμε    και   να   τις    ασπαζόμαστε ,   σαν   να   είναι   Ευαγγέλιο,   και    αλίμονο   σε   αυτόν   που  παραστρατήσει    και    δεν   γράψει  καλά   στις    εξετάσεις     της  ρουφιανιάς,     της   ψευτιάς,    και  της   πολιτικής     του  {ορθού   λόγου}…

Γιατί     θα   πρέπει   να  είμαι   ρουφιάνος    για   να  μου   πει   τα  < εύσημα>  ο   κάθε    προϊστάμενος , και  να  μου    τάξει  κάποια    καλύτερη   προαγωγή…, πιστεύοντας    έτσι   ότι   θα   κάνω   καλό   στη   δουλεία   μου    και   στους    άλλους   συναδέρφους, που    τα  παίρνουνε    εις    βάρος   κάποιων   άλλων    αθώωνcf83ceaccf81cf89cf83ceb70041   που   πίστεψαν   λίγες   στιγμές    ψευτοευτηχιας? Φαύλος    κύκλος    έχει    καταντήσει    η   ζωή   και    ο   καθένας   προσπαθεί    να  βρει   κάποιον   πιο   πολύ    μαλάκα  από  ότι   είναι   αυτός ,  ρίχνοντας   το  κάθε   μπαλάκι    της    αποτυχίας   του   για    να   νιώσει   καλύτερα,   γιατί   δυστυχώς    μόνο    με   την  αποτυχία    του    άλλου   χαίρονται   κάποιοι   παίρνοντας      ενέργεια     για   να   ανυψώσουν   το    μίζερο  εγώ τους… ή    μήπως     κάνω   λάθος..      Δεν   γινόμαστε     πολλές    φορές     ψυχολογικά      βαμπίρ..  για    να     χορτάσουμε  τη   δίψα     μας    για    κοινωνική    καταξίωση?

Δεν    γυρίσαμε     τη   πλάτη  σε    κάποιους     που   μπορεί   να    πίστεψαν    σ  εμάς  αλλά     λόγο    κάποιων     συμφερόντων   μας   τους    κλείσαμε   τη   πόρτα   νομίζοντας    ότι  έτσι    είναι    το    σωστό?  Ρόδα      είναι       και   γυρίζει   και     αυτά   που   έχουμε   κάνει ,    θα   έρθουν     σε   εμάς  είτε  είναι   σωστά   είτε   λάθος .

Το     θέμα     σ αυτή    τη   κατάσταση    είναι    ότι   είναι   δύσκολο   να   ελίσσεσαι    ανάμεσα     στη   βλακεία     και   στην   εξυπνάδα   και    να   κρατάς   κάποιες    ισορροπίες,   γιατί    η   παροιμία  που  λέει   ότι    το   έξυπνο    πούλι    από  τη   μύτη    πιάνεται   είναι   σωστή,  αλλά   και   ο   βλάκας   το   ίδιο,  λόγο   βλακείας!!!

Τελικά    είτε    το    παίζουμε    βλάκες ,    είτε    έξυπνοι     για   να  τη   γλιτώσουμε   τη    λαμογια..   κάποιος     από  κει   πάνω    μας   βλέπει ,   και   μας  κρίνει ,   και     αυτό    τελικά    που   πληρώνουμε    είναι    οι   ίδιες    οι   ανασφάλειες    μας ,   που    ότι   και   αν    έχουμε,   θα   θέλουμε    μετά   κάτι    άλλο και   στο  τέλος      να     μην   ευχαριστιόμαστε    με   τίποτα…

Μήπως    η  γεύση    της  ψευτοευτηχιας  και   του  δηθενισμου   που   γίνεται   δυστυχία,   είναι  κάτι   σαν  το bloody  Mary?  στην   αρχή    έρχεται   γλυκό  σαν   ώριμη  τομάτα ,   αλλά   μετά  πιάνει   το   Tabasco  και   κλαίμε  από  τη   καούρα!!!  Μακάριοι   οι  φτωχοί  το  πνευματι»..    τελικά   αν   μη   τι   άλλο   είναι  απαλλαγμένοι   από   προβληματισμούς  και  αυτοί      που   θα   κερδίσουν    τα   εύσημα   όχι   της   ζωής   αλλά   του  ουρανού…

   

About skerkyraios

Μου αρέσει να ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τη μουσική, να γράφω τραγούδια και να τα ενορχηστρώνω. Προσπαθώ να βλέπω τη ζωή θετικά, παρόλο τις δυσκολίες που βιώνουμε, και να είμαι ειλικρινής… δεν μου αρέσει η υπεροψία και η αλαζονεία… η τέχνη είναι το κλειδί για να αλλάξει ο κόσμος μας προς το καλύτερο…

Posted on Απριλίου 14, 2009, in ειδησεις, ενδιαφεροντα, κοινωνια and tagged , , , , , . Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

  1. Φίλε πέστα να τα διαβάσουν όσο περισσότεροι γίνεται, μπας και ξυπνήσουν καμιά μέρα οι εαυτοί τους! Αυτοί δηλαδή που χάθηκαν στο εφήμερο και το κακόγουστο ανέκδοτο του σήμερα! Εύγε για το άρθρο και τη στάση σου απέναντι σε όλο αυτό το συρφετό από φωτοτυπίες, που κατάντησε μια χώρα σαν την Ελλάδα να βιώνει! Αν είναι δυνατόν!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: