Ελευθερία!!! Πόσο ελεύθεροι είμαστε?

Πείτε   με   αιθεροβάμονα,   πείτε    με  ονειροπόλο,   φευγάτο! Δεν   ξέρω  και   γω  τι  άλλο   μπορεί   να   γεννήσει   το   ανθρώπινο   μυαλό   για   τους   αθεράπευτα   ρομαντικούς     που   αντιστέκονται   στη  ποταπή     πραγματικότητα,   δραπετεύοντας     από   το   Matrix    του    κατεστημένου    και   σαλπάρουν    για   άλλους   Γαλαξίες    στους    φανταστικούς   τους   κόσμους.   Ένας    από   αυτούς     τους    <αργοναύτες>    του   φανταστικού   είμαι   και  γω,    και    το   άρθρο   αναφέρεται     σε    όλους    <αυτούς>   τους    οποίους      νομίζουμε     ότι   είναι   <εδώ>     αλλά   στην   ουσία     ανήκουν   σε   άλλους    αστρικούς    κόσμους    σαν    αυτούς    που   μόνο   στα    παιδικά      παραμύθια     μπορείς    να   τους    περπατήσεις.  Και    αναφέρομαι    στα  (παιδικά)     εννοώντας     ότι    το   παιδί    σαν    ελεύθερο     πνευματικά,   πλάθει    πιο   εύκολα    κόσμους    παρά   ένας    ενήλικας    που    η   ενέργεια   του   όλη   καταναλώνεται    μόνο στο      να   τα    βγάλει    πέρα   χωρίς    να   μπορεί      ούτε   καν    να   σκεφτεί   να    ξεφύγει   από  το   σύστημα…

Φαντασθείτε   ένα  ελεύθερο   άνθρωπο,  ελεύθερο    από   τα   δεσμά  της   πραγματικότητας    όπως   την   ξέρουμε,  όπου    κανένα   από   τα  όρια   της   δεν   τον   περιορίζουν. Τα   πουλιά     που   πετούν   γύρω   του    τον   περιεργάζονται,  και     εκείνος    καταλαβαίνει   τη   γλώσσα  τους .   Τα    πουλιά   του   λένε    ότι   ονειρεύεται   αλλά    αυτός   τους    χαμογελάει     και   χοροπηδάει   αέρινα    από   κλαδί   σε   κλαδί     και   αφήνεται   στο     ζεστό    αεράκι      να   τον   παρασέρνει    σε   ένα   τρελό   χορό. Ακούει     τα   πάντα   από   κάθε     άνθρωπο,   νιώθει   τη    θλίψη,    τη   χαρά   τους,   καθώς     αυτές    ξεγλιστρούν   στο    πέρασμα    των   στιγμών,  γνωρίζει   όλα    τα   συναισθήματα    που   ταξιδεύουν    ολόγυρα   του,   όπως     αυτά   εκπέμπονται    από    κάθε    καρδιά    και   κάθε   νου.

Βλέπει    πράγματα    που   εμείς     δεν    βλέπουμε,  είναι   ελεύθερος    να  βλέπει    ότι    θελήσει.  Ανοίγει   ένα   βιβλίο     και   ταξιδεύει    μέσα     στις    ιστορίες   του   < όπως     εμείς   πάμε    μια   εκδρομή>    και   ζει    τις     όποιες    περιπέτειες     των   ιστοριών    που     γέννησε    ο    συγγραφέας     στα   διηγήματα   του. Του    αρέσει   να    ζει   στο   παρελθόν ,      να  ξαναζεί    περιστατικά     που    χάθηκαν    στα   χρόνια,  και    μέσα     από   τις   περιηγήσεις   του  στο   χρόνο,    καταλαβαίνει    ποια    πράγματα    ήταν    πραγματικά   αξιόλογα    και    σημαντικά     στη   ζωή   του    και   μέσα    από   τις   αλυσιδωτές    αντιδράσεις   αμελητέων    συμβάντων     που    χάθηκαν   στη   δύνη   του     ξαναζεί   τις    πράξεις     του    γνωρίζοντας     τι    επακολούθησε.  Kάνει    μια    ανασκόπηση     γεγονότων    και   αποκρυπτογραφεί     τη   ζωή   του.   Του   αρέσει     όμως   να   ταξιδεύει   και    στο   μέλλον ,  γνωρίζοντας    ένα   κόσμο    ανώτερης    νόησης    χωρίς   βία,   πείνα   και   κακουχίες  σε   ένα   περιβάλλον   απεξαρτιμενο   της   τεχνολογικής    βαρβαρότητας.  Σε   όποιο    σημείο   θέλει   να   πάει     απλώς     κλείνει   τα    μάτια     και    βρίσκεται     εκεί    ανάμεσα     στο    πλήθος ,     αέρινος     αόρατος ,   ελεύθερος      ταξιδευτής     ανάμεσα     σε   άγνωστους    ανθρώπους ,   γίνεται    παρατηρητής    του   χρόνου…

Σκέφτεται     ένα    φίλο   και   την   άλλη   στιγμή    είναι    κοντά   του,    γεύεται     τον    έρωτα    και    την   ηδονή   ανακαλύπτοντας    την   υπέρτατη   ομορφιά     της    έλξης    του   αντιθέτου.

Ζωγραφίζει    πίνακες     με   την   τεχνοτροπία   της   Αναγέννησης      και    μελοποιεί   απίστευτες     μελωδίες    μουσικού    κάλους,   βαδίζοντας    στους     κήπους      της   Εδέμ           φλυαρώντας     φιλοσοφίες     με  τον    Αριστοτέλη     και    τον   Σωκράτη.   Σατιρίζει    το   θάνατο  με  τον  Αριστοφάνη,    σε    αμφιθεατρικά      στάδια    στην    Αρχαία    Ελλάδα     αλλά     και     στην   τωρινή     ζωή   του   γιατί    ξέρει    ότι    υπάρχει    κάτι   ανώτερο    από  το   θάνατο,   κάτι    ανώτερο    και   απ  τον   ίδιο       το   νου. Αυτός    ο    άνθρωπος     δεν   είναι    ο   συμπαντικός    υπεράνθρωπος     του   Νίτσε,        ούτε     ο   ημίθεος   του   Ομήρου    Οδύσσεια  που    τον   ευνόησαν    οι   Θεοί!   Δεν     είναι    μια    λογοτεχνική     υπερβολή!!!  αυτός    ο   άνθρωπος    μπορεί    να  είναι    ο   καθένας,   εσύ,   εγώ ,   ο   άλλος.   Είναι   ένας  ελεύθερος     άνθρωπος     απεγκλωβισμένος    απ    τα   δεσμά     της    πραγματικότητας   και     του    κόσμου  που   μας   περιβάλει.  Είναι   ο  άνθρωπος   των    θαυμάτων,   απεριόριστος    και    υπέροχος     και   όχι   ένα     καταναλωτικό    σκυθρωπό     ανθρωποειδή   που  το   μόνο   που   κάνει   είναι   να   δουλεύει    και   να    παράγει  έργο   για   το  αδηφάγο   σύστημα ,    και    στο  τέλος   όπως   η   μπαταρία,    όταν    δε    θα   έχει   άλλο   ενέργεια,   θα   πετιέται    σε   μια   γωνία    ενός    νοσοκομείου   ή    γηροκομείου,   αποστειρωμένος     από   σκέψεις,   αισθήματα ,  και   αγάπη!

Από   την   άλλη   ίσως   να   μην  έχει   σημασία!    Είμαστε   ελεύθεροι   να   μην   είμαστε    ελεύθεροι,    αν    θέλουμε,   επιλογή    δική   μας    είναι   ποιο    μονοπάτι   θα   βαδίσουμε   στην   ατραπό   της   μοίρας  μας.  Η   ελευθερία   εξάλλου    είναι   μια  έννοια   πολυσύνθετη ,    ιερή,  απύθμενη ,    αχανής,     όπως    και   το   ίδιο    το   σύμπαν    που   προήλθαμε   από   αυτό!!!  Δεν   είναι   τυχαίο   μάλιστα    ότι   οι   λέξεις   Ελ-λάς    και   ελευθερία   ξεκινούν   με  τη  συλλαβή   <Ελ!>  η   οποία   στην   αρχαιοελληνική   σημαίνει   φως!!!

ταξιδι στο διαστημα…

Vodpod videos no longer available.

more about «The Universe-KITARO«, posted with vodpod

ί

About skerkyraios

Μου αρέσει να ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τη μουσική, να γράφω τραγούδια και να τα ενορχηστρώνω. Προσπαθώ να βλέπω τη ζωή θετικά, παρόλο τις δυσκολίες που βιώνουμε, και να είμαι ειλικρινής… δεν μου αρέσει η υπεροψία και η αλαζονεία… η τέχνη είναι το κλειδί για να αλλάξει ο κόσμος μας προς το καλύτερο…

Posted on Μαΐου 4, 2009, in παραξενο, φανταστικη λογοτεχνια, Kitaro, more, music, Music Videos, Universe, Vagelis and tagged , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink. Σχολιάστε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: